Την 1η Φεβρουαρίου, όταν το ΥΠΕΚΑ ανακοίνωνε τη μείωση στις «ταρίφες» των φωτοβολταϊκών, στο δελτίο Τύπου με τις αναλυτικές αλλαγές υπήρχε δήλωση-διευκρίνιση ότι «με βάση τα σημερινά δεδομένα το ΥΠΕΚΑ δεν προτίθεται να προχωρήσει σε μειώσεις εγγυημένων τιμών σε άλλες τεχνολογίες ΑΠΕ πέραν των φωτοβολταϊκών». Λίγες μέρες μετά και το νέο μνημόνιο που ψηφίστηκε χθες έρχεται να ανατρέψει εκ το σκηνικό και να δημιουργήσει νέες αβεβαιότητες στη μοναδική αγορά που κατάφερε να επιβιώσει εν μέσω κρίσης το 2011 και συνεχίζει ακόμη και στο σκοτεινό 2012 να διατηρεί προοπτικές βιώσιμης ανάπτυξης.

Ενώ λοιπόν υποτίθεται ότι προ ημερών έκλεισε το θέμα των εγγυημένων τιμών, από σήμερα η αγορά μπαίνει εκ νέου σε διαδικασία αβεβαιότητας, καθώς το νέο μνημόνιο προβλέπει – έστω και μετά από διάλογο – σαρωτικές αλλαγές στον τρόπο με τον οποίο υποστηρίζεται η ανάπτυξη των ΑΠΕ.

Στο νέο μνημόνιο περιλαμβάνονται πέντε προβλέψεις που συνοψίζονται στα εξής:

- Πρώτον θα καθοριστεί σαφές χρονοδιάγραμμα και θα ξεκινήσουν επαφές με τους φορείς και διάλογος για την αλλαγή του συστήματος υποστήριξης των ΑΠΕ.

- Δεύτερον θα αλλάξει το νέο μοντέλο υποστήριξης των ΑΠΕ. Υπάρχει ιδιαίτερη αναφορά στις εγγυημένες τιμές που υπάρχουν σήμερα, με τον αστερίσκο ότι θα πρέπει να βρεθεί τρόπος ώστε να αποφευχθούν υπερβολικές αποζημιώσεις. Προτείνεται το μοντέλο εγγυημένης διαφορικής τιμής.

- Τρίτον συνυπολογισμός στο νέο μοντέλο των τάσεων και του κόστους των τεχνολογιών ΑΠΕ.

- Τέταρτον εξέταση επιλογής αυτόματης μείωσης.

- Πέμπτον λήψη μέτρων για την ανάπτυξη της αιολικής και της ηλιακής ενέργειας.

Πρακτικά το μείζον θέμα που ανοίγει αφορά στην αλλαγή του σημερινού συστήματος και την υιοθέτηση μοντέλου εγγυημένης διαφορικής τιμής. Σήμερα υπάρχουν συγκεκριμένες ταρίφες που αφορούν στις διάφορες τεχνολογίες ΑΠΕ, με τις χαμηλότερες τιμές να προσφέρονται στα αιολικά (για παράδειγμα τα αιολικά που μπήκαν στο σύστημα την Παρασκευή, λόγω υψηλής ΟΤΣ ουσιαστικά επιδοτούσαν το σύστημα με φθηνό ρεύμα) και τις υψηλότερες να πηγαίνουν στα φωτοβολταϊκά. Με το νέο μοντέλο που προτείνεται, δε θα υπάρχει ένα fixed feed-in-tariff αλλά θα υπάρχει ένα συγκεκριμένη επιδότηση – ένα επιπλέον ποσό με το οποίο θα πληρώνονται οι ΑΠΕ πάνω από την οριακή τιμή του συστήματος.

Τα ανοιχτά θέματα σε μια τέτοια περίπτωση είναι πολλά: πχ θα λαμβάνεται υπόψη η μέση ημερήσια ΟΤΣ ή η ωριαία ΟΤΣ τη στιγμή που εγχύεται η ενέργεια στο σύστημα. Πάντως σε πρώτη ανάγνωση η αλλαγή αυτή αναμένεται να «ελαφρύνει» το συνολικό κόστος για το σύστημα και αποτελεί ένα σαφές βήμα για το λεγόμενο grid parity, δηλαδή την επί ίσοις όροις συμμετοχή των ΑΠΕ στην αγορά. Στην πράξη βεβαίως, το σύστημα αναμένεται να πλήξει εκ νέου την ακμάζουσα αγορά των φωτοβολταϊκών.

Εξάλλου η διατύπωση του δεύτερου και του τρίτου όρου, δημιουργεί εκ νέου αβεβαιότητες για το νούμερο ένα «φόβο» της αγοράς, δηλαδή την πιθανότητα να υπάρξουν αναδρομικές μειώσεις στις τιμές που έχουν ήδη «κλειδώσει». Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται «θα πρέπει να βρεθεί τρόπος ώστε να αποφευχθούν οι υπερβολικές αποζημιώσεις» και επίσης θα πρέπει να συνυπολογίζονται «τάσεις και κόστος των τεχνολογιών». Σε μια τέτοια περίπτωση βεβαίως το πλήγμα για την αγορά θα ήταν τεράστιο ενώ η φημολογία που επανέρχεται στο προσκήνιο θα λειτουργήσει πολύ αρνητικά για την αγορά.

Το πρόβλημα πάντως από τις παρεμβάσεις που κυοφορούνται είναι ότι ξεκινούν με λανθασμένο σκεπτικό: ότι δηλαδή το ηλεκτρικό σύστημα επιβαρύνεται με επιπλέον κόστος από την πράσινη ενέργεια και ότι αυτό το κόστος θα πρέπει να μειωθεί. Και κάπου εδώ η «τρόικα» φαίνεται ότι… μπέρδεψε το πρόβλημα ρευστότητας του ΔΕΣΜΗΕ αλλά και τις στρεβλώσεις της ελληνικής αγοράς που διογκώνουν το έλλειμμα του κατ’ επίφαση τέλους ΑΠΕ. Αντίθετα η αποτίμηση του κόστους – οφέλους από τη λειτουργία των ΑΠΕ και η σαφής αποτύπωση των επιπτώσεων θετικών ή αρνητικών από τη συνεισφορά της πράσινης ενέργειας είναι κάτι που πρώτοι ζητούν οι φορείς των ΑΠΕ, ζητώντας να αλλάξει συνολικά ο τρόπος λειτουργίας της αγοράς. Φαίνεται όμως ότι όλα αυτά θα αποτελέσουν αντικείμενο του διαλόγου που θα ξεκινήσει άμεσα και θα έχει σαφές χρονοδιάγραμμα.

Πηγή:www.capital.gr

Στην Ελλάδα, η συζήτηση για το πώς η χώρα θα ορίσει την ταυτότητά της στη μετά την κρίση εποχή, έχει ήδη ξεκινήσει. Η εικόνα της έχει δεχθεί ένα τεράστιο πλήγμα που δυστυχώς αφαιρεί αξία από τα προϊόντα και τις υπηρεσίες της. Στη Βρετανία, πριν από μερικούς μήνες, ο πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον ανακοίνωσε την εκκίνηση μιας εκστρατείας με το όνομα «ΜΕΓΑΛΗ Βρετανία», που συμπίπτει με τους Ολυμπιακούς Aγώνες του Λονδίνου και την επέτειο των 60 χρόνων από την ενθρόνιση της βασίλισσας Ελισάβετ Β΄. Οι επικριτές του επισημαίνουν ότι ξεκίνησε την καμπάνια λίγες μόνο εβδομάδες μετά τις εκτεταμένες ταραχές του καλοκαιριού στο Λονδίνο, και αφότου αναγκάστηκε να παραδεχτεί δημοσίως ότι η Βρετανία είναι μια βαθύτατα διασπασμένη κοινωνία. Ενας από αυτούς τους επικριτές είναι και ο Σάιμον Ανχολτ, ο πολιτικός αναλυτής και συγγραφέας που πριν από 15 χρόνια εξέφρασε την καινοτόμο συλλογιστική του nation brand. «Είμαι βαθύτατα εκνευρισμένος με τον Κάμερον» μας εξηγεί στα πρώτα λεπτά της συνάντησής μας το πρωί του προηγούμενου Σαββάτου, σε ένα καφέ στο Χόλαντ Παρκ του Λονδίνου. «Ξοδεύει εκατομμύρια στερλίνες των φορολογουμένων, προσπαθώντας να κάνει κάτι που γνωρίζουμε όλοι καλά ότι δεν λειτουργεί».

Το 1996 ο Ανχολτ ανέπτυξε τη θεωρία του nation brand και εντόπισε αναλογίες ανάμεσα στον τρόπο με τον οποίο ένας οργανισμός ή μια εταιρεία δομεί την εικόνα του (branding) και στον τρόπο με τον οποίο μια χώρα δομεί τη διεθνή εικόνα της (nation branding). Ο Ανχολτ θεωρεί ως σημαντικότερους διαύλους διαμόρφωσης της εικόνας μιας χώρας την τουριστική προβολή της, τις εταιρείες της που παράγουν εξαγώγιμα προϊόντα, τις διεθνείς σχέσεις της, τον πολιτισμό της αλλά και τους ίδιους τους πολίτες της, που διαμορφώνουν με τη στάση τους αντιλήψεις και απόψεις για την πατρίδα τους στο εξωτερικό. Η ετήσια έρευνά του, που αποτιμά την εικόνα των χωρών που συμμετέχουν σε αυτήν, αποτελεί τη γνωστότερη και πιο διαδεδομένη ανάλυση της εικόνας των χωρών του πλανήτη. Η Ελλάδα δεν συμμετέχει σε αυτές. Οταν τον ρωτήσαμε γιατί, μας απάντησε ότι πρέπει να απευθύνουμε το ερώτημα στους πολιτικούς μας. Ο ίδιος έχει πλέον μετακινηθεί από τις αρχικές του θέσεις, και εκφράζει πια ανοιχτά το επιχείρημα ότι η δύναμη για την αλλαγή της εικόνας μιας χώρας βρίσκεται μόνο στους ίδιους της τους πολίτες.

Η έννοια του branding σε μια χώρα είναι μια άσκηση μάρκετινγκ ή κάτι πολύ περισσότερο από αυτό; «Είναι το ακριβώς αντίθετο! Εδώ και καιρό έχω σταματήσει να χρησιμοποιώ τη λέξη branding – ήταν ένα λάθος. Στην πραγματικότητα, η φράση που είχα χρησιμοποιήσει το 1996 ήταν “nation brand”».

Δηλαδή τρία γράμματα κάνουν τη διαφορά; «Κι όμως! Υπάρχει τεράστια διαφορά. Το επιχείρημά μου τότε ήταν το εξής: Την εποχή της παγκοσμιοποίησης οι χώρες ανταγωνίζονται μεταξύ τους για την προσοχή, τον σεβασμό και την εμπιστοσύνη πιθανών καταναλωτών, επενδυτών, τουριστών, καθώς και των μέσων ενημέρωσης και των κυβερνήσεων άλλων χωρών. Επειδή όμως οι χώρες είναι τόσο πολλές, και επειδή είναι αδύνατο να έχεις άποψη για όλες, αυτό που έχει πραγματική σημασία είναι το τι πιστεύει ο κόσμος για εσένα. Οπως αντίστοιχα συμβαίνει στην αγορά προϊόντων και υπηρεσιών: Ολα τα προϊόντα έχουν μια εικόνα, ένα όνομα, ένα brand, που είναι τελικά και το πιο σημαντικό τους περιουσιακό στοιχείο. Αυτή ήταν η παρατήρησή μου τότε. Σήμερα ακούγεται πολύ φυσιολογικό, εκείνη την εποχή όμως προκάλεσε τεράστια δημόσια αντιπαράθεση. Η έννοια του έθνους, ειδικά στην Ευρώπη, είναι ιερή. Η λέξη “brand” είναι ελαφρώς ενοχλητική, καθώς σχετίζεται με το μάρκετινγκ. Είναι σέξι. Σέξι αλλά και ενοχλητική. Ο συνδυασμός λοιπόν των δύο εννοιών ήταν τότε δυναμίτης».

Ενας δυναμίτης που δημιούργησε μια παγκόσμια αγορά δισεκατομμυρίων δολαρίων… «Την τελευταία φορά που το κοίταξα, τουλάχιστον 100 κυβερνήσεις ανά τον κόσμο έχουν μια υπηρεσία η οποία ασχολείται με το branding της χώρας. Δεν θα αργήσουμε να δούμε και υπουργό με το συγκεκριμένο χαρτοφυλάκιο. Το πρόβλημα είναι ότι ολόκληρη αυτή η αγορά στηρίζεται σε μια επιτηδευμένη παρανόηση της ιδέας που ανέπτυξα. Η βασική παραδοχή αυτής της βιομηχανίας είναι ότι αν δεν είσαι ικανοποιημένος με την εικόνα που έχεις, μπορείς να τη διορθώσεις χρησιμοποιώντας το μαγικό κόλπο του branding. Και η προέκτασή της είναι ότι αν είσαι μια χώρα με τραγική υπόληψη, όπως ας πούμε το Πακιστάν, εφόσον ξοδέψεις αρκετά χρήματα σε εκστρατείες δημοσίων σχέσεων, θα καταφέρεις να αλλάξεις αυτή την εικόνα. Αποτέλεσμα; Ο Καντάφι πλήρωσε τεράστια ποσά σε εκστρατείες επικοινωνιακού χαρακτήρα. Κατάφερε όμως ποτέ να αλλάξει την εικόνα της Λιβύης ή τη δική του; Προφανώς και όχι, οι δημόσιες σχέσεις δεν αποδίδουν. Μπορεί να λειτουργούν στην αγορά καθαριστικού για το μπάνιο, ή σε άλλα προϊόντα και υπηρεσίες. Οχι όμως όταν μιλάμε για κράτη».

Ισχυρίζεστε δηλαδή ότι δεν μπορείς να αλλάξεις την πραγματικότητα χρησιμοποιώντας εργαλεία του μάρκετινγκ. Αντίθετα καλείσαι να αλλάξεις την ίδια την πραγματικότητα… «Αυτή ήταν η βασική μου θέση τα τελευταία χρόνια. Οτι οι χώρες κρίνονται από αυτά που παράγουν και από αυτά που κάνουν, όχι από το τι λένε οι ίδιες για τον εαυτό τους. Η ιδέα τού να αλλάξεις τις προσλαμβάνουσες της εικόνας της χώρας σου όταν αυτές δεν υπάρχουν σε μεγάλο βαθμό, είναι τουλάχιστον υποτιμητική. Είναι ύβρις, για να χρησιμοποιήσω μια ελληνική λέξη. Να σας δώσω ένα παράδειγμα: Η προπαγάνδα μπορεί να λειτουργήσει μόνο όταν ελέγχεις όλα τα κανάλια της πληροφορίας που καταλήγουν στον τελικό χρήστη. Ο Κιμ Γιονγκ-Ιλ, ο πρώην ηγέτης της Βόρειας Κορέας, μπορούσε να το κάνει σε έναν βαθμό, ακριβώς επειδή ήλεγχε το μεγαλύτερο ποσοστό της πληροφορίας που έφθανε στο ακροατήριό του. Μπορούσε λοιπόν να χρησιμοποιήσει εργαλεία προπαγάνδας, αν και στην εποχή του Διαδικτύου, ακόμη και στη Μιανμάρ ή στη Βόρεια Κορέα είναι δύσκολο να μη διαρρεύσει κάτι. Αλλά για την κυβέρνηση μιας ανοιχτής, δημοκρατικής χώρας όπως η Ελλάδα, η Ιταλία ή το Μεξικό, είναι εξωφρενικό. Οποιο μήνυμα και να θέλεις να στείλεις για τη χώρα σου στο εξωτερικό, θα υπάρχουν αμέσως εννέα εκατομμύρια διαφορετικά μηνύματα που θα αντικρούουν το αρχικό επιχείρημά σου».

Ποια είναι λοιπόν κατά τη γνώμη σας η ενδεδειγμένη προσέγγιση; «Εχω αρχίσει να αμφιβάλλω πλέον για το αν μια κυβέρνηση οποιασδήποτε χώρας διαθέτει την εντολή ή τη δύναμη, ή ακόμη τη γνώση και τη φαντασία που απαιτείται, για να δημιουργήσει κάτι περισσότερο από μια επικοινωνιακή καμπάνια. Τα στελέχη των κυβερνήσεων είναι γραφειοκράτες και σκέφτονται με τους όρους της αγοράς. Στις ημέρες μας, οι κυβερνήσεις επηρεάζονται ιδιαίτερα από τις πρακτικές του ιδιωτικού τομέα. Πριν από 50 χρόνια η συνήθης πρακτική ήταν “ας φτιάξουμε μια επιτροπή κι ας εκπαιδεύσουμε κάποιους ανθρώπους να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα”, ενώ σήμερα η λογική λέει “ας προσλάβουμε συμβούλους”. Εχω δουλέψει με προέδρους και πρωθυπουργούς σε παραπάνω από 50 χώρες τα τελευταία 15 χρόνια και σε όλους μεταφέρω το ίδιο μήνυμα, ότι εν τέλει θα κριθείτε από τις πράξεις σας, άρα πρέπει να αλλάξετε, και να βελτιώσετε την ίδια σας τη χώρα. Και δυστυχώς είναι αδύνατον να το καταφέρουν. Αυτό που έχω αρχίσει πλέον να συνειδητοποιώ είναι ότι οι ίδιοι οι πολίτες είναι αυτοί που καλούνται να αλλάξουν τη χώρα τους. Αλλωστε, αυτοί θα ωφεληθούν αν η εικόνα της χώρας βελτιωθεί, και αυτοί θα υποφέρουν αν η εικόνα της χειροτερεύσει. Πάρτε παράδειγμα την Ελλάδα: Οι πολιτικοί σας έχουν πολύ μικρή αξιοπιστία τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. Ούτε έχει σημασία αν αλλάξετε κυβέρνηση και στη θέση της τοποθετήσετε μια τεχνοκρατική κυβέρνηση τύπου Μόντι».

Αρα λέτε ότι η δύναμη για να αλλάξουμε την εικόνα της χώρας μας κρύβεται μέσα μας και μας αφορά όλους. «Γι’ αυτό και χρησιμοποιούμε την έννοια “nation brand”, διότι αναφερόμαστε στο έθνος, στους ανθρώπους του, όπου κι αν βρίσκονται, ό,τι κι αν κάνουν. Κι αν κάποιοι στο εξωτερικό νοιάζονται για την Ελλάδα, στην πραγματικότητα νοιάζονται για τους ανθρώπους της, θέλουν να ξέρουν ποιοι είναι αυτοί και τι κάνουν. Και στην παρούσα χρονική συγκυρία, η εικόνα των Ελλήνων έχει αμαυρωθεί από τους πολιτικούς της, από τα γεγονότα και το δυσμενές οικονομικό περιβάλλον. Αρα, εναπόκειται στους Ελληνες να βρουν τρόπους να το αλλάξουν αυτό».

Δεν επιβάλλεται όμως μια συστηματική προσέγγιση, μια καθαρότητα στο μήνυμα και μια συνεκτικότητα σε αυτά που θα εκπέμπουμε ως λαός; «Αν μιλούσαμε για μια επικοινωνιακή καμπάνια, τότε έχετε δίκιο, κάποιος θα έπρεπε να διαμορφώνει τις φράσεις και τα σλόγκαν. Κανένας όμως δεν ενδιαφέρεται πια για αυτά. Το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στην ουσία, στο τι ακριβώς κάνουν οι άνθρωποι».

Χρησιμοποίησα τον όρο «μήνυμα» εστιάζοντας όμως στην έννοια της ταυτότητας και στην έννοια της συμπεριφοράς. «Το ενδιαφέρον στοιχείο όμως είναι ότι όταν απομακρυνόμαστε από την επικοινωνία και τα μηνύματα, τα ζητήματα της οργάνωσης, της συνεκτικότητας και της συνοχής δεν έχουν πια τόση σημασία. Ολοένα και περισσότερο με απασχολούν οι πρωτοβουλίες και τα κινήματα της βάσης που υποστηρίζονται βέβαια από τις κυβερνήσεις. Εννοώ δηλαδή ότι οι κυβερνήσεις θα πρέπει να προσφέρουν το απαραίτητο πλαίσιο ώστε οι άνθρωποι να μπορούν να ενεργούν. Και οι ίδιες οι κυβερνήσεις αναγνωρίζουν πια ότι δεν μπορεί να αποτελούν το σημείο αναφοράς, ούτε το σημείο εκκίνησης τέτοιων πρωτοβουλιών. Αρκεί απλώς να διασφαλίσουν το ικανό περιβάλλον που θα επιτρέψει στους ανθρώπους να αλλάξουν τη χώρα. Τώρα η αλήθεια είναι ότι επίτηδες δεν σας εξηγώ πώς αυτό θα μπορούσε να λειτουργήσει, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν ξέρω. Διαφέρει σίγουρα από περίπτωση σε περίπτωση, αλλά θα σας πω το εξής: δεν έχει καθόλου να κάνει με το να επιδιώξεις τον θαυμασμό των άλλων. Το κλασικό λάθος που κάνουν οι κυβερνήσεις σε περιπτώσεις σαν κι αυτές είναι πως θεωρούν ότι αν οι άλλοι συνειδητοποιήσουν πόσο καλοί, έξυπνοι, πλούσιοι, πετυχημένοι, υγιείς και όμορφοι είμαστε, τότε θα μας θαυμάζουν. Αυτό είναι το μεγάλο λάθος. Υπάρχουν πολλές χώρες εκεί έξω που είναι πετυχημένες και έχουν μηδενική φήμη».

Δηλαδή, στην περίπτωση της Ελλάδας τώρα, ποιος θα μπορούσε να είναι ο στόχος μας ως χώρα για να κερδίσουμε ξανά τον σεβασμό των υπολοίπων; «Το μέτρο της επιτυχίας στη δική σας περίπτωση θα ήταν το εξής: Αν σε δύο, τρία, πέντε ή δέκα χρόνια ένα τυχαίο πρόσωπο κάπου στον κόσμο σκεφτεί: “Θεέ μου, χαίρομαι που υπάρχει η Ελλάδα”. Αυτό θα ήταν επιτυχία. Γιατί; Επειδή τα προβλήματα της Ελλάδας δεν είναι μόνο δικά της. Ολοι το αναγνωρίζουν αυτό. Λένε μέσα τους: “Αυτό μπορεί να συμβεί και σε εμένα”. Ιδιαίτερα αν ζουν στην Ιταλία, στην Πορτογαλία ή στην Ιρλανδία. Κοιτάξτε, η Ελλάδα δεν έχει υποβαθμιστεί στην αντίληψη των ανθρώπων επειδή πάτωσε οικονομικά. Η Ελλάδα έχει χάσει πόντους στην εκτίμηση των υπολοίπων επειδή αδυνατεί να αντιμετωπίσει την κρίση. Εχουν την αίσθηση ότι οι Ελληνες είναι απλώς θυμωμένοι και έχουν βγει στους δρόμους και τα σπάνε. Το πρόβλημα είναι ότι δεν βλέπουν μια ήρεμη, ανθρώπινη, έξυπνη, ευρηματική αντίδραση από τους Ελληνες. Αν, αντίθετα, οι άνθρωποι έλεγαν “κοιτάξτε τους Ελληνες, πόσο καλά έχουν διαχειριστεί την κρίση, με τι αξιοπρεπή, αποτελεσματικό και δημιουργικό τρόπο το κάνουν”, τότε ξαφνικά τα πάντα θα άλλαζαν. Η στάση θα ήταν: “Αγαπώ την Ελλάδα, δεν με ενδιαφέρουν οι πολιτικοί της και η οικονομία της. Θέλω να την επισκεφθώ και να γνωρίσω αυτούς τους ανθρώπους. Διότι αντεπεξήλθε στα προβλήματά της με τον τρόπο που και εγώ θα ήθελα, αν κάτι αντίστοιχο συνέβαινε σε εμένα”. Η ουσία είναι να ανταποκριθείς στις κοινές προκλήσεις με δημιουργικό τρόπο, για αυτό και νιώθω – αν και ξέρω ότι ακούγομαι σαν κάποιος ανειλικρινής πολιτικός – ότι αυτή είναι μια εξαιρετική ευκαιρία για την Ελλάδα. Το στόρι της Ελλάδας έχει αρχίσει να φθίνει εδώ και 2000 χρόνια τώρα, σωστά; Οι ημέρες της δόξας σας ήταν πολλά χρόνια πίσω. Και για κάποιον λόγο η Ελλάδα έπρεπε να επανεφεύρει τον εαυτό της ώστε να αποτελέσει ένα πραγματικό κομμάτι του σύγχρονου κόσμου. Αυτή λοιπόν είναι μια θαυμάσια ευκαιρία. Να κάνετε τους ανθρώπους να κοιτάξουν την Ελλάδα και να πουν: «Η Ελλάδα μάς αφορά και οι Ελληνες μας εμπνέουν».

Μήπως θα πρέπει να κοιτάξουμε γύρω μας και να αντιγράψουμε πετυχημένα παραδείγματα γειτονικών χωρών όπως η Τουρκία, η οποία επανακαθόρισε την ταυτότητά της ως γέφυρα της Δύσης με την Ανατολή και χρησιμοποιεί την πολιτιστική διπλωματία  αποτελώντας πλέον ισχυρό πόλο ισχύος στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο; «Πρόκειται για μια ενδιαφέρουσα στιγμή στην τουρκική ιστορία. Ο λόγος όμως που οι γείτονές σας μπορούν να επεκτείνουν την επιρροή τους με αυτόν τον τρόπο στην περιοχή, είναι ακριβώς επειδή είναι ισχυροί. Πρόκειται για μια γιγαντιαία οικονομία, παρουσιάζουν μια δημογραφική έξαρση και οι κινήσεις στη γεωπολιτική σκακιέρα της περιοχής την έχουν τοποθετήσει σε μια θέση αξιοσημείωτης επιρροής. Πριν από λίγα χρόνια, πολλοί πίστευαν ότι το ξεθώριασμα της ευρωπαϊκής προοπτικής της θα την περιθωριοποιούσε. Λίγοι καταλάβαιναν ότι η απομάκρυνσή της από την Ευρώπη την ισχυροποιούσε πολιτικά. Αυτό η Τουρκία το συνειδητοποίησε. Θεώρησε ότι μπορεί να επιβάλλει τους δικούς της όρους, στο δικό της γήπεδο, και βέβαια αν κοιτάξετε πίσω στην ιστορία της, θα δείτε ότι η Τουρκία πάντα αυτό έκανε. Τα περί “γέφυρας Ανατολής και Δύσης” δεν είναι καν καινούριες ιδέες. Αλλά δεν βλέπω στοιχεία που εσείς μπορείτε να αντιγράψετε. Μπορείτε προφανώς να εστιάσετε στις πρακτικές, να εξετάσετε τις σαπουνόπερες και άλλες τεχνικές ήπιας ισχύος και πολιτιστικής διπλωματίας που χρησιμοποιούν. Δεν αποτελούν όμως τις αιτίες, αλλά τις συνέπειες της ανόδου της τουρκικής ισχύος. Η Τουρκία αυτή τη στιγμή ανταποκρίνεται σε μια πρόκληση. Και αυτό είναι το μήνυμά μου προς την Ελλάδα: Μην προσπαθήσετε να αντιγράψετε την πρακτική ή τις τεχνικές που χρησιμοποιούν άλλες χώρες, αυτή είναι μια κοντόφθαλμη προσέγγιση. Κοιτάξτε την εικόνα ξεκάθαρα. Αυτή τη χρονική περίοδο τα κομμάτια του παζλ ανακατεύονται. Και μόνο όταν τα πράγματα κινούνται μπορείς να αλλάξεις την εικόνα της χώρας σου στον κόσμο».

Τι σκέφτεστε όταν ακούτε την έκφραση «made in Greece»; «Δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι».

Γιατί; «Διότι αυτή η φράση παραπέμπει σε φυσικό προϊόν, είτε σας αρέσει είτε όχι».

Κι όμως, παράγουμε τουρισμό, πολιτισμό και υπηρεσίες made in Greece. «Ναι, αλλά χρησιμοποιείτε μια έννοια την οποία οι περισσότεροι άνθρωποι δεν χρησιμοποιούν έτσι. Πολλές κυβερνήσεις στο παρελθόν προσπάθησαν να το κάνουν, π.χ. “Ευτυχία made in Greece”, απλώς δεν λειτουργεί. Διότι η φράση παραπέμπει σε φυσικό προϊόν. Ενα από τα πράγματα που μου δίδαξαν οι έρευνες που διεξάγω κάθε χρόνο είναι ότι οι άνθρωποι χωρίζουν στο μυαλό τους τις χώρες σε δύο βασικές κατηγορίες. Τις “χρήσιμες” και τις “διακοσμητικές”. Οι χρήσιμες είναι συνδεδεμένες στη σκέψη μας με την οικονομία, την πολιτική, τη βιομηχανία κτλ. Η Ιαπωνία και η Γερμανία είναι κλασικά τέτοια παραδείγματα. Η μεγάλη πλειονότητα των υπολοίπων είναι απλώς διακοσμητικές. Εχουν κουλτούρα, γαστρονομία, όμορφους ανθρώπους, ελκυστικά τοπία, μουσική. Η Ελλάδα είναι μια κλασική περίπτωση “διακοσμητικής” χώρας. Η Ελλάδα είναι στην ίδια θέση με την Ιταλία, τη Βραζιλία, στην ίδια θέση με τη μεγάλη πλειοψηφία των χωρών. Και αυτή είναι μια θαυμάσια συγκυρία για να αποδείξετε ότι υπάρχει χρησιμότητα. Συμπτωματικά, μια και ανέφερα τη Βραζιλία, αυτό είναι και το μεγάλο της πρόβλημα τώρα. Οταν ανακοινώθηκε ότι η Βραζιλία θα διοργανώσει Μουντιάλ και Ολυμπιακούς Αγώνες, πολλοί δημοσιογράφοι με πήραν τηλέφωνο και είπαν: “Ποπό, σκέψου το Ρίο, θα γίνει τρελό πάρτι! “Εγώ το βρήκα θλιβερό. Και τους απάντησα ότι “αν η Βραζιλία χαραμίσει αυτές τις δύο θαυμάσιες ευκαιρίες για να αποδείξει ότι μπορεί να διοργανώσει τρελά πάρτι, τότε θα έχει αποτύχει”. Διότι αυτή τη στιγμή η Βραζιλία προσπαθεί να αναδυθεί ως ένας νέος οικονομικός και πολιτικός πυλώνας της νέας τάξης πραγμάτων. Αν παραμείνει “διακοσμητική” δεν θα καταφέρει τίποτα».

Ο Τζόζεφ Νάι, ο θεωρητικός που επινόησε την έννοια της «ήπιας ισχύος», της ισχύος δηλαδή που προέρχεται από τη θελκτικότητα της κουλτούρας, των πολιτικών ιδανικών και των πολιτικών επιλογών μιας χώρας, μίλησε πρόσφατα για την «έξυπνη ισχύ», έναν συνδυασμό της σκληρής ισχύος με την ήπια. Εξήρε μάλιστα τον Ομπάμα για την κατανόηση και εφαρμογή του όρου. Μήπως ένας τέτοιος συνδυασμός είναι το ζητούμενο; «Σε μεγάλο βαθμό όλα τα κράτη το έκαναν ανέκαθεν αυτό. Βέβαια για εμένα η έννοια της ήπιας ισχύος έχει εγγενείς αδυναμίες, είναι αρκετά αμερικανική, βασίζεται στη λογική του “αντί για μαστίγιο, χρησιμοποιούμε το καρότο”. Ζούμε όμως στην εποχή που η μόνη υπερδύναμη που έχει απομείνει στον κόσμο είναι η κοινή γνώμη. Η διεθνής κοινή γνώμη. Και όλες οι χώρες, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, θα πρέπει να κάνουν διπλωματία με αυτή την υπερδύναμη».

Επιμένω όμως στην «ήπια ισχύ». Συχνά λέγεται ότι «όλοι τη θέλουν, κάποιοι την έχουν και λίγοι ξέρουν να τη χρησιμοποιήσουν». Γι’ αυτό και πολλές κυβερνήσεις σε όλον τον κόσμο δουλεύουν ακατάπαυστα για την προώθησή της. Δεν είναι συστατικό της διαδικασίας δόμησης του nation brand; «Δεν μπορώ να διαφωνήσω στην πρώτη φράση. Συχνά όταν μιλάμε για την ήπια ισχύ εννοούμε τον πολιτισμό. Και δεν νομίζω ότι έχω συναντήσει ποτέ στη ζωή μου μια κυβέρνηση που να αντιλαμβάνεται πραγματικά τη σημασία του. Η προαγωγή της παιδείας και του πολιτισμού είναι οι δύο πιο σημαντικές αποστολές μιας κυβέρνησης. Σίγουρα πιο σημαντικές από την οικονομική πολιτική. Τους οικονομικούς κύκλους δεν μπορείς εύκολα να τους επηρεάσεις, όμως τον πολιτισμό μπορείς να τον εξυψώσεις ή να τον καταβαραθρώσεις. Οι περισσότερες κυβερνήσεις τον αντιμετωπίζουν όμως σαν μια βαρετή υποχρέωση, αφού το να τον αγνοήσουν θα τις καθιστούσε αντιδημοφιλείς. Στην πραγματικότητα όμως είναι το σημείο εκκίνησης κάθε χώρας. Είναι το δομικό στοιχείο της ήπιας ισχύος και του ανθρώπινου κεφαλαίου. Και αν δεν καλλιεργήσεις το ανθρώπινο κεφάλαιο μέσω της πολιτισμικής δραστηριότητας και της πολιτισμικής εκπαίδευσης, σε χρονική περίοδο μιας γενιάς θα καταλήξεις με μια σίγουρη συνταγή αποτυχίας. Αν κάτι καταφέρω να περάσω ως σκέψη και αντίληψη προτού αποχωρήσω, αυτό θα ήταν οι άνθρωποι να συνειδητοποιήσουν ότι ο πολιτισμός δεν είναι ήπια ισχύς. Είναι σκληρή».

http://www.tovima.gr/vimagazino/interviews/article/?aid=442487#.TzJO8q8Hr8g.facebook

Στο πλαίσιο εφαρμογής του ΕΣΠΑ 2007-13 στον τομέα Έρευνας, Τεχνολογίας και Καινοτομίας, και ενόψει της προκήρυξης της πράξης «Επενδυτικές Συμμετοχές σε Καινοτόμες Επιχειρήσεις», η Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας του Υπουργείου Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, θέτει σε δημόσια διαβούλευση τον Οδηγό Εφαρμογής της εν λόγω πράξης.

Σκοπός της πράξης είναι η ενίσχυση καινοτόμων μικρομεσαίων, δυναμικών επιχειρήσεων, κυρίως υψηλής τεχνολογίας, με κεφάλαια επιχειρηματικών συμμετοχών (venture capital) μέσω αύξησης του μετοχικού τους κεφαλαίου. Βασική επιδίωξη αποτελεί η παρακίνηση ιδιωτών επενδυτών να προμηθεύσουν επιχειρηματικά κεφάλαια σε εταιρείες που τα αναζητούν, για την χρηματοδότηση ανάπτυξης καινοτομικών επιχειρηματικών δραστηριοτήτων. Η χρηματοδότηση που λαμβάνουν οι επιχειρήσεις είναι επιστρεπτέα, γεγονός που θα επιτρέψει τη συνεχή ανατροφοδότηση των πόρων που κατευθύνονται στις δράσεις αυτές, με αποτέλεσμα σταδιακά να καταστούν βιώσιμα εργαλεία πολιτικής.

Για την υλοποίηση των στόχων της πράξης θα συσταθεί Ταμείο Επιχειρηματικών Κεφαλαίων με την επωνυμία «Επενδυτικές Συμμετοχές σε Καινοτόμες Επιχειρήσεις»

Δικαίωμα υποβολής επενδυτικού σχεδίου έχουν εγχώριες καινοτόμες μικρομεσαίες επιχειρήσεις έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης ανεξαρτήτως ηλικίας, οι οποίες έχουν ανάγκη από επιχειρηματικά κεφάλαια για την ανάπτυξη συγκεκριμένων δραστηριοτήτων τεχνολογικής καινοτομίας κατά τα πρώτα στάδια ανάπτυξής τους. Η χρηματοδότηση με κεφάλαια επιχειρηματικών συμμετοχών στο μετοχικό κεφάλαιο των μικρομεσαίων επιχειρήσεων αφορά σε επενδύσεις σποράς (προλειτουργικά κεφάλαια) και σε κεφάλαια εκκίνησης.

Ο συνολικός προϋπολογισμός της πράξης εκτιμάται ότι θα ανέλθει σε 50 εκ. €, ενώ η αντίστοιχη δημόσια δαπάνη είναι 35 εκ. €.

Η υλοποίηση της πράξης θα ανατεθεί σε εξειδικευμένο φορέα διαχείρισης επιχειρηματικών κεφαλαίων μετά από σχετική ανοικτή πρόσκληση.

Αναλυτική περιγραφή της πράξης, των προϋποθέσεων συμμετοχής και των όρων υλοποίησης περιλαμβάνεται στο συνημμένο Οδηγό Εφαρμογής.

Παρακαλούμε για τυχόν σχόλια και παρατηρήσεις σας ως προς το περιεχόμενο της πράξης, έτσι ώστε η επικείμενη προκήρυξη να καταστεί όσο το δυνατόν πιο αποτελεσματική και να ανταποκρίνεται καλύτερα στο σκοπό της. Αμέσως μετά την ολοκλήρωση της διαβούλευσης, η ΓΓΕΤ θα προχωρήσει στην διαμόρφωση του τελικού σχεδίου του Οδηγού Εφαρμογής και στην προκήρυξη της δράσης.

Καταληκτική ημερομηνία της διαβούλευσης: Παρασκευή 17 Φεβρουαρίου 2012.

source: http://www.gsrt.gr/central.aspx?sId=110I458I1163I646I453967&olID=777&neID=589&neTa=1_513&ncID=0&neHC=0&tbid=0&lrID=2&oldUIID=aI777I0I119I428I1089I0I2&actionID=load&JScript=1

Η Ελλάδα, η Ιρλανδία και η Πορτογαλία είναι χώρες που βρίσκονται σε δημοσιονομική κρίση, που χρειάζεται να ενισχύσουν την ανάπτυξη και την ανταγωνιστικότητά τους, αλλά δεν μπορούν να υποτιμήσουν το νόμισμά τους. Σε χώρες σαν αυτές, η καινοτομία θα μπορούσε να δώσει ώθηση στην παραγωγικότητα, σε συνδυασμό με τις απαραίτητες γενικότερες δομικές μεταρρυθμίσεις, με ιδιωτικοποιήσεις, με βελτίωση των ειδικότερων συνθηκών που επηρεάζουν την καινοτομία, αλλά και με μέτρα που απλοποιούν και διευκολύνουν τη δημιουργία και εγκατάσταση εταιρειών υψηλής τεχνολογίας.

Αυτά αναφέρει σε έκθεσή της με ημερομηνία 27 Ιανουαρίου 2012 η Deutsche Bank, αναλύοντας το περιβάλλον που διαμορφώνεται σε κάθε μία εκ των τριών αυτών χωρών. Οι αναλυτές της DB τονίζουν ότι οι πολιτικές που προωθούν την καινοτομία έχουν μόνο θετικές επιπτώσεις σε μεσοπρόθεσμο ορίζοντα ενώ, σε βραχυπρόθεσμο ορίζοντα, οι Άμεσες Ξένες Επενδύσεις (FDI) θα μπορούσαν να συμβάλουν ώστε (και) η Ελλάδα να προσελκύσει όχι μόνο μοντέρνες τεχνολογίες αλλά και μεθόδους διοίκησης επιχειρήσεων.

Για να συμβεί αυτό, απαιτείται συνεκτική οικονομική στρατηγική, η οποία θα συμπεριλαμβάνει τον εκσυγχρονισμό του δημόσιου τομέα και την υλοποίηση δομικών μεταρρυθμίσεων.

Τα μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής που έχουν ληφθεί μέχρι σήμερα αποτελούν ένα μόνο μέρος όσων απαιτούνται για να ξεδιπλωθούν οι προοπτικές ανάπτυξης, με δεδομένο ότι οι καινοτομίες σε προϊόντα και διαδικασίες είναι το στοιχείο που επηρεάζει άμεσα και θετικά την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων, επιτρέποντάς τους να αποσπάσουν μεγαλύτερα μερίδια της παγκόσμιας αγοράς. Επιπλέον, οι υψηλές δαπάνες για Έρευνα & Ανάπτυξη (R&D) συνδέονται άμεσα με την εταιρική επιτυχία και, εν τέλει, επιδρούν θετικά και σε όρους μακροοικονομίας, στην ανάπτυξη και στην συνολική παραγωγικότητα.

Ειδικά για την Ελλάδα, σχολιάζει η Deutsche Bank, είναι σημαντικό να «αρπάξει» τις ευκαιρίες που της προσφέρει η διεθνής βοήθεια και να ενθαρρύνει τη διάχυση σε ολόκληρη την οικονομία των θετικών επιπτώσεων που μπορούν να έχουν οι ξένες επενδύσεις.

Η Ελλάδα, ωστόσο, κατατάσσεται τελευταία στην τετραμηνιαία έκθεση της Ε.Ε. για την καινοτομία. Και -σε αντίθεση με την Πορτογαλία- δεν έχει παρουσιάσει αξιόλογη βελτίωση τα τελευταία χρόνια. Επιπλέον, οι δομές της οικονομίας της κυριαρχούνται από παραδοσιακούς τομείς παραγωγής (γεωργία, τουρισμός, ακτοπλοΐα) κι έτσι η μετάβαση προς μία οικονομία με πιο έντονα χαρακτηριστικά υψηλής τεχνολογίας ή υπηρεσιών έντασης γνώσης θα είναι ένας δρόμος μακρύς και δύσκολος.

Σύμφωνα με την ίδια έκθεση της Ε.Ε., αναφέρει η DB, η Ελλάδα εμφανίζει μεγάλες αδυναμίες σε επίπεδο καινοτομίας και, επιπλέον, μεγάλη εξάρτηση από εισαγόμενες τεχνολογίες. Μία από τις αδυναμίες, είναι οι χαμηλές, ως ποσοστό επί του ΑΕΠ, δαπάνες για Έρευνα & Ανάπτυξη. Αντίστοιχη είναι η εικόνα που διαμορφώνεται και σε εταιρικό επίπεδο και αντανακλάται στον χαμηλό αριθμό αιτήσεων για κατοχύρωση πατεντών. Πέραν αυτών, οι όποιες δαπάνες για R&D παραμένουν περιορισμένες σε λίγους κλάδους, όπως των ηλεκτρονικών ειδών, των υπηρεσιών πληροφορικής και των φαρμακευτικών ειδών. Οι τρεις αυτοί κλάδοι απορροφούν το 50% των δαπανών R&D στην Ελλάδα.

Επιπλέον, υπάρχουν περιορισμοί στη χρηματοδότηση της καινοτομίας και των νέων επιχειρήσεων, οι οποίοι έχουν ενταθεί λόγω της τρέχουσας κρίσης. Τα μέτρα ενίσχυσης της καινοτομίας στην Ελλάδα εξαρτώνται σε πολύ μεγάλο βαθμό από τα ευρωπαϊκά κονδύλια. Αλλά και σε αυτή την περίπτωση, η απορρόφηση των πόρων είναι αναποτελεσματική. Κάτι που καταδεικνύει ότι υπάρχουν λίγα μόνο projects που αξίζει να προωθηθούν.

Από την άλλη πλευρά βέβαια, υπάρχουν και «δυνατά» σημεία όπως στον χώρο των επιστημών, κάτι που φαίνεται από τον αριθμό των δημοσιεύσεων στις μεγαλύτερες επιστημονικές επιθεωρήσεις. Όμως, ο αριθμός των ερευνητών ή των κατόχων διδακτορικών τίτλων είναι πολύ χαμηλότερος του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Επιπλέον, μία ματιά στα στοιχεία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης δείχνει ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε καλή κατάσταση, αλλά την ίδια στιγμή βρίσκεται και πάλι πολύ πιο χαμηλά από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο σε αποφοίτους πανεπιστημίου και σε δαπάνες (ως ποσοστό του ΑΕΠ) για την εκπαίδευση. Και πλέον όλων αυτών, το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα δείχνει να αποτυγχάνει στην παροχή των εφοδίων και των δεξιοτήτων που είναι απαραίτητα στην αγορά εργασίας.

Μεταξύ άλλων, οι αναλυτές της Deutsche Bank επισημαίνουν ότι, ειδικά στην περίπτωση της Ελλάδας, η χαμηλή απορροφητικότητα των ευρωπαϊκών κονδυλίων οφείλεται σε δυσλειτουργίες του συστήματος δημόσιας διοίκησης, κάτι που καθιστά εκ νέου εμφανή την ανάγκη μεταρρυθμίσεων στον δημόσιο τομέα.

Στις χώρες που βρίσκονται σε κρίση είναι σημαντικό να ενισχυθεί η αγορά του venture capital, προσθέτει η DB, στην περίπτωση της Ελλάδας όμως η αγορά αυτή θα πρέπει να δημιουργηθεί εκ του μηδενός.

Συγκριτικά πλεονεκτήματα και περιθώρια καινοτομίας

Για να εντοπίσει κανείς τα περιθώρια καινοτομίας μιας χώρας, μπορεί να ξεκινήσεις από τους τομείς στους οποίους ειδικεύεται η εν λόγω οικονομία. Ένα επαρκώς αντιπροσωπευτικό μέτρο είναι η έννοια του RCA (Revealed Comparative Advantage) που αντανακλά τα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα μιας οικονομίας σε μεμονωμένες κατηγορίες αγαθών και υπηρεσιών στη βάση των εμπορευματικών ροών (τιμή RCA άνω του 1 υποδηλώνει ανταγωνιστικό πλεονέκτημα).

Στην Ελλάδα, αναφέρει η DB, υπάρχουν ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα στον κλάδο της ιχθυοκαλλιέργειας (19,3), της παραγωγής καπνού (5,8) και στη γεωργία (3,7). Στο χώρο της μεταποίησης, η Ελλάδα έχει πλεονεκτήματα στους τομείς με τις χαμηλότερες τεχνολογικές απαιτήσεις, όπως η παραγωγή τροφίμων (2,6), η υφαντουργία (1,8), η επεξεργασία μετάλλων (1,8), οι εκτυπώσεις (1,5) και η παραγωγή ελαστικών και πλαστικών (1,3).

Ο κλάδος των χημικών και των φαρμακευτικών σκευασμάτων είναι ο μοναδικός κλάδος μέσης τεχνολογίας όπου η Ελλάδα έχει συγκριτικό πλεονέκτημα (1,16). Στην ελληνική φαρμακοβιομηχανία απασχολούνται περίπου 13.000 εργαζόμενοι και η ειδίκευσή της αφορά γενόσημα. Η περιοχή της Αττικής κατατάσσεται 17η μεταξύ των πιο σημαντικών του κλάδου σε ολόκληρη την Ευρώπη, ενώ η ελληνική εταιρεία Pharmathen βρέθηκε το 2010 στη λίστα R&D Scoreboard 2010 με τις 1.000 εταιρείες της Ευρώπης που παρουσιάζουν τις υψηλότερες δαπάνες για Έρευνα και Ανάπτυξη, σημειώνει η έκθεση της DB.

Από το 2003, οι υπηρεσίες μεταφορών αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος των ελληνικών εξαγωγών και έκτοτε αναπτύσσονται δυναμικά. Σε έρευνα του ΟΟΣΑ το 2007 η Ελλάδα κατατάχθηκε στη δεύτερη θέση των χωρών με τα υψηλότερα συγκριτικά πλεονεκτήματα, λόγω της σπουδαιότητας του μεγάλου στόλου τάνκερ που διαθέτει. Πέραν αυτού, οι θαλάσσιες οδοί από το λιμάνι του Πειραιά και γύρω από αυτό, καθιστούν την Ελλάδα μία από τις πιο σημαντικές χώρες παγκοσμίως για τις μεταφορές φορτίων και αγαθών. Όμως το λιμάνι του Πειραιά από το 2004 δεν έχει καταφέρει να βρεθεί μέσα στα πρώτα 50 λιμάνια του κόσμου με βάση τη μεταφορά εμπορευματοκιβωτίων.

Γενικά, υπάρχει εντυπωσιακά μικρή διαφοροποίηση στις ελληνικές εξαγωγές, με τον τουρισμό να παραμένει ένα από τα βασικότερα συστατικά τους, αναφέρει η Deutsche Bank. Και τονίζει Για να αντιμετωπιστεί η ύφεση όσο πιο άμεσα γίνεται, σε περιπτώσεις όπως της Ελλάδας, θα πρέπει πρώτα να ενισχυθεί η καινοτομία στους παραδοσιακούς τομείς ειδίκευσης της οικονομίας.

Ως λύση, μέσα σε περιβάλλον δημοσιονομικής προσαρμογής, προτάσσεται η προσέλκυση άμεσων ξένων επενδύσεων που κατά κανόνα δεν φέρνουν μαζί τους μόνο κεφάλαια, αλλά και νέες τεχνολογίες και σύγχρονα επιχειρηματικά μοντέλα. Επιπλέον τονώνουν τον ανταγωνισμό και τείνουν έτσι να ευνοούνται και οι ήδη υπάρχουσες παραδοσιακές επιχειρήσεις.

Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, διότι η Ελλάδα είναι από τις χώρες που «κυνηγούν» να καλύψουν κενά και στο επίπεδο των σύγχρονων μεθόδων management και, πιθανότατα, θα δυσκολευτεί να το πετύχει μόνο με τις δικές της δυνάμεις.

Επίσης, η Ελλάδα έχει ακόμα δρόμο να διανύσει και στην προσέλκυση FDI, καθώς ποτέ δεν αποτελούσε προτιμώμενο προορισμό για τα επενδυτικά κεφάλαια.

Η επιτυχία των πολιτικών ενίσχυσης της καινοτομίας είναι κρίσιμη για την βελτίωση των μακροοικονομικών μεγεθών, υπογραμμίζουν οι αναλυτές της Deutsche Bank. Χρειάζονται αλλαγές στην αγορά εργασίας, πέραν της μείωση του εργασιακού κόστους, και σε επίπεδο ευελιξίας. Οι ιδιωτικοποιήσεις είναι απαραίτητες για τη βελτίωση της λειτουργίας επιμέρους αγορών. Μεταρρυθμίσεις χρειάζονται σε πολιτικό και διοικητικό επίπεδο προκειμένου να καταπολεμηθεί η παραοικονομία και η φοροδιαφυγή, αλλά και για να ενισχυθεί η αποτελεσματικότητα των αρχών.

Τέλος, το υπόβαθρο για τη δημιουργία νέων επιχειρήσεων πρέπει να βελτιωθεί στο σύνολό του. Ειδικά στην Ελλάδα, η δημιουργία μίας νέας επιχείρησης είναι διαδικασία χρονοβόρα και υψηλού κόστους. Και ένας από τους λόγους είναι οι διοικητικές απαιτήσεις.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΗΚΑΝ ΟΙ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΗΣ ΤΑΡΙΦΕΣ ΑΠΟ ΥΠΕΚΑ

Αναδιάρθρωση των εγγυημένων τιμών για τα φωτοβολταϊκά

http://www.ypeka.gr/Default.aspx?tabid=362&sni[524]=1535&language=el-GR

Αθήνα, 1 Φεβρουαρίου 2012

Το ΥΠΕΚΑ έχει θέσει την ανάπτυξη των ΑΠΕ στο κεντρικό κορμό του εθνικού ενεργειακού σχεδιασμού, με στόχο την προστασία του περιβάλλοντος, την αύξηση της ενεργειακής ασφάλειας της χώρας μας και την υποστήριξη των τομέων εκείνων που οδηγούν σε μία οικονομία χαμηλών εκπομπών άνθρακα.

Η χώρα μας εδώ και μία εβδομάδα αποτελεί επίσημα το τέταρτο κράτος που συμμετέχει στη Διεθνή Συνεργασία για το μηχανισμό Feed-In Tariff (εγγυημένες τιμές με ταυτόχρονη προτεραιότητα στην απορρόφηση ενέργειας). Αυτό δείχνει έμπρακτα την πεποίθησή μας ότι ο υφιστάμενος μηχανισμός είναι ο πλέον αποτελεσματικός και αποδοτικός μηχανισμός για τη στήριξη των επενδύσεων σε έργα ΑΠΕ, μια διαπίστωση στην οποία συνηγορούν και όλοι οι φορείς που συνδιαμορφώνουν τον κλάδο της ενέργειας στην Ελλάδα.

Ο μηχανισμός των εγγυημένων τιμών έχει συμβάλει καθοριστικά στην ανάπτυξη σημαντικής εγκατεστημένης ισχύος για την παραγωγή ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές. Για αυτό και τα μέτρα που λαμβάνει το Υπουργείο είναι μέτρα ενίσχυσης του μηχανισμού αυτού και όχι αλλαγής του.

Η εγκατεστημένη ισχύς ΑΠΕ σήμερα ξεπερνάει τα 2,4GW. Κυρίαρχες τεχνολογίες είναι τα αιολικά και τα φωτοβολταϊκά, ενώ ακολουθούν τα μικρά υδροηλεκτρικά και η βιομάζα. Ειδικότερα τα φωτοβολταϊκά, εμφανίζουν μία πολύ δυναμική εικόνα εξέλιξης. Η εγκατεστημένη ισχύς τους τον Σεπτέμβριο του 2011 ήταν 460MW (με εκτίμηση για 580MW το τέλος του 2011), από 198MW που ήταν στο τέλος του 2010, ενώ με σύμβαση αγοραπωλησίας («κλειδωμένες τιμές») βρίσκονται περίπου 2.000MW (300% αύξηση σε σύγκριση με το τέλος του 2010).

Με βάση αυτή την εξέλιξη, η χώρα μας αναμένεται να επιτύχει τους εθνικούς στόχους που έχουν τεθεί για ΑΠΕ από φωτοβολταϊκά το 2014 (1.500MW), ενώ η υλοποίηση και μόνο όσων επενδύσεων έχουν ήδη σύμβαση αγοραπωλησίας σημαίνει ότι οι στόχοι του 2020 (2.200MW) θα επιτευχθούν αρκετά χρόνια πριν την ημερομηνία αυτή (βλ. Γράφημα).

Στο σημερινό δύσκολο οικονομικό περιβάλλον, η βιωσιμότητα του μηχανισμού χρηματοδότησης των ΑΠΕ είναι προϋπόθεση για τη διασφάλιση τόσο της συνέχισης της λειτουργίας των εγκατεστημένων μονάδων, όσο και της ανάπτυξης νέων.

Για τη βιωσιμότητα αυτού του μηχανισμού, και τη μείωση του σημερινού σημαντικού ελλείμματος του Ειδικού Λογαριασμού για την πληρωμή των έργων ΑΠΕ του ΔΕΣΜΗΕ, το ΥΠΕΚΑ προχώρησε σε ευρεία διαβούλευση με τους φορείς της ενεργειακής αγοράς και τις περιβαλλοντικές οργανώσεις. Οι απόψεις και οι προτάσεις των φορέων δημοσιοποιήθηκαν στην ιστοσελίδα του ΥΠΕΚΑ

http://www.ypeka.gr/Default.aspx?tabid=763&language=el-GR.

Αξιοποιώντας τις προτάσεις των φορέων και λαμβάνοντας υπόψη την πρόταση της ΡΑΕ για τη μείωση των εγγυημένων τιμών στα φωτοβολταϊκά, το ΥΠΕΚΑ με γνώμονα την απρόσκοπτη πληρωμή των παραγωγών ΑΠΕ και την εύρυθμη λειτουργία της ενεργειακής αγοράς, αποφάσισε να μειώσει τις εγγυημένες τιμές για τη συγκεκριμένη τεχνολογία, χωρίς αναδρομική ισχύ, όπως παρουσιάζεται παρακάτω:

Για εγκαταστάσεις <100 kW και Μη Διασυνδεδεμένα Νησιά, σε €/MWh:

Για κάθε έτος από 2015 και μετά ορίζεται ως: 1,4 x μ.ο.ΟΤΣν-1

όπου μ.ο.ΟΤΣν-1 η μέση οριακή τιμή συστήματος τον προηγούμενο χρόνο ν-1

Για εγκαταστάσεις >100 kW, σε €/MWh:

Για κάθε έτος από 2015 και μετά ορίζεται ως: 1,3 x μ.ο.ΟΤΣν-1

όπου μ.ο.ΟΤΣν-1 η μέση οριακή τιμή συστήματος τον προηγούμενο χρόνο ν-1

Για τα φωτοβολταϊκά στις στέγες, όπως προβλέπεται από το Ειδικό Πρόγραμμα, σε €/MWh:

Σημείωση: η μείωση προβλέπεται ανά εξάμηνο και όχι ετήσια όπως ίσχυε μέχρι σήμερα και συνεχίζει έως το έτος 2019

Η απόφαση του ΥΠΕΚΑ συνυπολογίζει αφενός τη σημαντική μείωση του κόστους εγκατάστασης και τη βελτίωση της αποδοτικότητας της τεχνολογίας των φωτοβολταϊκών, αφετέρου δε την ιδιαίτερη οικονομική συγκυρία που δυσχεραίνει την επενδυτική δραστηριότητα. Η πρόταση έρχεται συμπληρωματικά στις ακόλουθες ρυθμίσεις που έχει ανακοινώσει ήδη το ΥΠΕΚΑ για την ενίσχυση του χρηματοδοτικού μηχανισμού:

-          επιβολή έκτακτου τέλους 2€/MWh στη λιγνιτική ηλεκτροπαραγωγή

-          αξιοποίηση της υπ’ αριθμ. 187497/2011 ΚΥΑ, που προβλέπει τη δυνατότητα διάθεσης Δικαιωμάτων Εκπομπών αερίων θερμοκηπίου 10 εκ. τόννων κατά το έτος 2012

-          ενεργοποίηση του άρθρου 12, παρ.16 του νόμου 3851/2010 για τη μεταφορά μέρους των εσόδων από το τέλος υπέρ της ΕΡΤ στον Ειδικό Λογαριασμό ΑΠΕ.

Επίσης, το Υπουργείο σκοπεύει να αναλάβει διαρθρωτικές δράσεις που αφορούν και τις υπόλοιπες τεχνολογίες ΑΠΕ, λαμβάνοντας υπόψη την ωριμότητα τους και τη δυνατότητα επίτευξης των στόχων τους για το 2020, όπως:

-          σταδιακή μετάβαση στη δήλωση ετοιμότητας του έργου για ηλέκτριση, χωρίς αναδρομική ισχύ, για το «κλείδωμα» της εγγυημένης τιμής, όπως ισχύει στην υπόλοιπη ΕΕ

-          μέτρα περαιτέρω προώθησης για τις τεχνολογίες της βιομάζας, της γεωθερμίας, των μικρών υδροηλεκτρικών και των μικρών ανεμογεννητριών

-          μετονομασία του Ειδικού Τέλους ΑΠΕ, ώστε να εκφράζει την πραγματική του φύση, που είναι το κόστος μετάβασης σε ένα πιο καθαρό ενεργειακό μίγμα για την χώρα.

Τέλος διευκρινίζεται ότι με βάση τα σημερινά δεδομένα το ΥΠΕΚΑ δεν προτίθεται να προχωρήσει σε μειώσεις εγγυημένων τιμών σε άλλες τεχνολογίες ΑΠΕ πέραν των φωτοβολταϊκών.

Οι αυξήσεις της ηλεκτρικής ενέργειας αναμένεται να επιφέρουν σημαντικά κόστη στη ξενοδοχειακή σας επιχείρηση.  Λύσεις όπως σβήστε το φως κύριε ή δεν έχουμε air – condition στα δωμάτια πλέον μάλλον μας πάνε πίσω και δεν ευνοούν στις πωλήσεις.
Λύσεις όμως υπάρχουν και σας παρουσιάζουμε ορισμένες:
•    Σβήστε τα φώτα όταν ο πελάτης δεν είναι μέσα στο δωμάτιο του. Τοποθετήστε κεντρικό διακόπτη διακοπής της παροχής ηλεκτρικής ενέργειας στις ηλεκτρονικές κλειδαριές των δωματίων.
•    Τοποθετήστε ανιχνευτές κίνησης στους κοινόχρηστους διαδρόμους και στα μπάνια αφήνοντας πάντα αναμμένα τα φώτα ασφαλείας.
•    Αντικαταστήστε τα φωτιστικά υψηλών ενεργειακών απαιτήσεων με φωτιστικά χαμηλής κατανάλωσης τύπου LED.
•    Αντικαταστήστε τις παλαιές σας συσκευές με καινούργιες ενεργειακής κλάσης Α.
•    Ρυθμίστε τους θερμοστάτες της ψύξης / θέρμανσης ανάλογα με την ώρα της ημέρας. Μείωστε κατά ένα βαθμό τη θέρμανση το χειμώνα, αυξήστε κατά ένα βαθμό τη ψύξη το καλοκαίρι.
•    Εφαρμόστε πρόγραμμα καθαρισμού πετσέτας όταν ο πελάτης το επιθυμεί. Με τον τρόπο αυτό μειώνεται τα απαραίτητα πλυντήρια. (θα ακολουθήσει σχετικό άρθρο σε λίγες εβδομάδες)
•    Καταγράψτε τους λογαριαμούς σας.
•    Βάλτε έναν ενεργειακό στόχο.

Επικοινωνήστε μαζί μας για περισσότερες πληροφορίες. Η ομάδα μας εξειδικεύεται σε λύσεις εξοικονόμησης ενέργειας στον ξενοδοχειακό κλάδο στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Ζητήστε μας τις υπηρεσίες μας για την ενεργειακή διαχείριση. Επικοινωνήστε μαζί μας στο sales@greenhotels.gr

Δείτε τις υπηρεσίες μας στο σχετικό έντυπο πατώντας  το Energy_management_services.

Την αποχώρησή τους από την ελληνική αγορά έχουν δρομολογήσει δύο μεγάλα ονόματα της αμερικανικής φωτοβολταϊκής βιομηχανίας. Πρόκειται για την AES Solar, την κοινή εταιρεία της τεξανής ενεργειακής AES και του πράσινου private equity Riverstone, καθώς επίσης και την Sunedison, τη μεγαλύτερη εταιρεία παροχής υπηρεσιών ηλιακής ενέργειας στη Βόρεια Αμερική, 100% θυγατρική της εταιρείας MEMC Electronic Materials (ηγετική δύναμη στα wafers – δισ.κία πυριτίου).

Οι δύο εταιρείες έχουν ήδη αποχωρήσει από κλαδικούς συνδέσμους στους οποίους μετείχαν στην Ελλάδα και δρομολογούν τον τερματισμό των νέων δραστηριοτήτων τους στη χώρα. Θυμίζουμε ότι και οι δύο εταιρείες είχαν ενδιαφερθεί για το μεγάλο φωτοβολταϊκό πάρκο που σχεδιάζει η ΔΕΗ για την Κοζάνη με ισχύ 200MW. Μάλιστα ανεπισήμως είχαν γίνει προχωρημένες επαφές με τη Sunedison, ωστόσο τελικά επελέγη η διαγωνιστική διαδικασία, στην οποία και κατέθεσαν προσφορές τόσο η Sunedison όσο και η AES Solar. Εξάλλου η AES Solar έχει κατασκευάσει στην Ελλάδα ένα από τα μεγαλύτερα πάρκα στη Φλώρινα, με ισχύ 4,3MW.

Ποιες είναι

Η AES Solar Energy Ltd (AES Solar) αποτελεί joint venture της AES Corporation και της Riverstone Holdings LLC. Η AES είναι μια από τις μεγάλες αμερικανικές εταιρείες ηλεκτρισμού εισηγμένη στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης, με κεφαλαιοποίηση κοντά στα 10 δισ. δολάρια, και τζίρο 16.6 δισ. Το private equity Riverstone ιδρύθηκε το 2000 και επικεντρώνεται στους κλάδους της ενέργειας και του ηλεκτρισμού. Διαχειρίζεται κεφάλαια της τάξης των 17 δισ. δολαρίων που έχουν κατανεμηθεί σε έξι επενδυτικά κεφάλαια, περιλαμβανομένου και του μεγαλύτερου κεφαλαίου στον κλάδο της ανανεώσιμης ενέργειας και διαθέτει γραφεία σε Νέα Υόρκη, Λονδίνο και Χιούστον. Έχει διαθέσει κεφάλαια της τάξης των 12,1 δισ. δολαρίων για 62 επενδύσεις σε Βόρεια και Λατινική Αμερική, Ευρώπη και Ασία.

Η Sunedison θεωρείται από τις μεγαλύτερες αμερικανικές εταιρείες φωτοβολταϊκών με παγκόσμια παρουσία. Μεταξύ άλλων ανέπτυξε το 2010 το μεγαλύτερο έως τότε φωτοβολταϊκό πάρκο στην Ευρώπη, ισχύος 70 MW στο Rovigo της Ιταλίας. Είναι θυγατρική της MEMC επίσης εισηγμένης στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης με κεφαλαιοποίηση 1,13 δισ. δολάρια και πωλήσεις 2,23 δισ. δολάρια.

Οι αιτίες

Πηγές της αγοράς αναφέρουν ότι οι δύο εταιρείες οδηγούνται στην πόρτα της εξόδου κατά κύριο λόγο εξαιτίας του γενικότερου κλίματος επιφύλαξης και αμφισβήτησης που επικρατεί στους κύκλους των ξένων επενδυτών στη χώρα μας. Και μπορεί η οικονομική κρίση και η αβεβαιότητα γύρω από το οικονομικό μέλλον της χώρας να έδωσαν το τελειωτικό χτύπημα, ωστόσο πολύ νωρίτερα οι γνωστές παθογένειες, η γραφειοκρατία και οι καθυστερήσεις, είχαν δημιουργήσει δυσαρέσκεια στις εταιρείες αυτές και όχι μόνο.

Πηγή:www.capital.gr

Το «πράσινο φως» του ΣΕΦ, φαίνεται ότι πήραν τα σχέδια του ΥΠΕΚΑ για μείωση των επιδοτούμενων τιμών αγοράς της ενέργειας από φωτοβολταϊκά, αρχής γενομένης από την 1η Φεβρουαρίου. Αυτό προκύπτει από τις επαφές που είχαν την περασμένη Παρασκευή οι εκπρόσωποι του κλάδου με το ΥΠΕΚΑ, το οποίο σχεδιάζει παρέμβαση για τον εξορθολογισμό των επιδοτήσεων, με γνώμονα τη βιωσιμότητα της αγοράς.

Έτσι, τα χρονικά περιθώρια στενεύουν, με δεδομένο ότι εάν δεν ληφθούν αποφάσεις μέχρι την 1η Φεβρουαρίου, τότε οι όποιες αλλαγές θα ισχύσουν από τον Αύγουστο (με βάση το ισχύον σύστημα υπάρχει αυτόματη μείωση 5% των επιδοτούμενων τιμών ανά εξάμηνο, κάθε 1η Φεβρουαρίου και 1η Αυγούστου).

Σύμφωνα λοιπόν με την πρόταση που επανέλαβε ο ΣΕΦ και φαίνεται να υιοθετεί το ΥΠΕΚΑ οι ταρίφες θα έρθουν δύο τρίμηνα μπροστά και από 1ης Φεβρουαρίου θα υπάρξει μείωση 15% αντί για προβλεπόμενης μείωσης 5%. Ενδεικτικά για ένα έργο πάνω από 100KW η τιμή που θα ισχύσει από το Φεβρουάριο είναι 298,87 ευρώ η μεγαβατώρα έναντι 351,01 ευρώ η μεγαβατώρα, τιμή που ισχύει από τον περασμένο Αύγουστο . Χωρίς την επιπλέον μείωση, η τιμή που κανονικά θα ίσχυε από την 1η Φεβρουαρίου για τα συγκεκριμένα έργα θα ήταν 333,81 ευρώ η μεγαβατώρα. Για τα έργα κάτω από 100KW η νέα τιμή θα είναι 336,23 από 394,89 ευρώ η μεγαβατώρα που ισχύει σήμερα.

Φυσικά οι τιμές αυτές θα εφαρμοστούν για όσα έργα υπογράψουν σύμβαση μετά την 1η Φεβρουαρίου και ενώ εκκρεμούν περίπου 2 GW αιτήσεις που έχουν κλειδώσει με την αίτησή τους για σύνδεση στο δίκτυο, καλύτερες τιμές. Ωστόσο όπως τονίζουν πηγές του ΣΕΦ, από αυτά τα 2000MW θα είναι ευτύχημα να εγκατασταθούν το 2012 έργα της τάξης των 300 έως 400MW φέτος, με δεδομένα τα τεράστια προβλήματα που υπάρχουν στο σκέλος της χρηματοδότησης.

Σε κάθε περίπτωση ενόψει και των αλλαγών, με τις νέες τιμές θα αποτελέσουν παρελθόν τα μέχρι σήμερα μεγάλα περιθώρια κέρδους, τα οποία όπως επισημαίνουν οι εκπρόσωποι του ΣΕΦ ήταν λογικά για μια τεχνολογία όταν αυτή ξεκινούσε. Πλέον οι συνθήκες έχουν ωριμάσει για αποδόσεις της τάξης του 10% με 15% (καθώς πρόκειται για μια επένδυση όπου τα κεφάλαια δεσμεύονται σε ορίζοντα 25ετίας).

Μάλιστα ο ΣΕΦ τονίζει ότι και με τις νέες αναπροσαρμογές θα συνεχιστούν οι μειώσεις 5% ανά εξάμηνο. Όλα αυτά βεβαίως καθίστανται εφικτά εξαιτίας της μείωσης των τιμών στα πάνελς (50% τα τελευταία χρόνια) που αντιπροσωπεύουν λιγότερο από το μισό συνολικό κόστος της επένδυσης. Να σημειωθεί εξάλλου ότι στα φωτοβολταϊκά η μείωση στις επιδοτήσεις από τις τιμές του 2006 φτάνει το 50% εάν συνυπολογιστεί και το γεγονός ότι οι συγκεκριμένες επενδύσεις δεν εντάσσονται πλέον στον αναπτυξιακό.

Ενόψει πάντως των αλλαγών που προωθούνται από το ΥΠΕΚΑ το βασικό αίτημα του κλάδου παραμένει να μην υπάρξουν αναδρομικές μειώσεις στις τιμές, κάτι που έχει δεχθεί το υπουργείο. Επίσης ο ΣΕΦ ζητεί να ληφθούν άμεσα οι αποφάσεις για το τέλος ΑΠΕ, το ΔΕΣΜΗΕ, την αξιοποίηση των εσόδων από το σύστημα εμπορίας ρύπων μετά το 2013 και τα μέτρα για την εξασφάλιση της βιωσιμότητας του ΔΕΣΜΗΕ (ΛΑΓΗΕ).

Ανθεκτικότητα το 2011

Πάντως παρά την κρίση ο κλάδος έδειξε αξιοθαύμαστη ανθεκτικότητα και αποτέλεσε σύμφωνα με τους εκπροσώπους του ΣΕΦ «όαση» στην έρημο. Ενδεικτικά οι νέες εγκαταστάσεις ήταν της τάξης των 400MW (αύξηση της τάξης του 165% συγκριτικά με το 2010) με αποτέλεσμα στην Ελλάδα να έχουμε πλέον περίπου 600MW φ/β. Ο κύκλος εργασιών άγγιξε πλέον το 1 δισ. ευρώ, ενώ ο κλάδος παρέχει σήμερα περί τις 7 χιλιάδες θέσεις πλήρους απασχόλησης και συντηρεί άλλες 11 χιλιάδες θέσεις εργασίας στην ευρύτερη οικονομία.

Πέρυσι την παράσταση έκλεψαν τα οικιακά συστήματα που έφτασαν μέσα σε δύο μόλις χρόνια να έχουν μερίδιο 15% έως 20% της αγοράς, ενώ η τάση θα συνεχιστεί και το 2012. Επίσης μέσα στο έτος εγκαταστάθηκαν και αρκετά μεγάλα έργα φέρνοντας ισορροπία στην αγορά. Η μεγάλη αρνητική εξέλιξη αφορά στα αγροτικά φωτοβολταϊκά όπου παρά τις χιλιάδες αιτήσεις υλοποιήθηκαν ελάχιστα έργα, ωστόσο οι συνεχείς παρατάσεις που δίνονται – παρότι θεωρείται πολύ δύσκολο να βρεθούν χρήματα να υλοποιηθούν τα συγκεκριμένα έργα – «μπλοκάρει» το δίκτυο και άλλες επενδύσεις που περιμένουν στην… ουρά.

Τέλος σε σχέση με το 2012 οι εκτιμήσεις είναι μάλλον συγκρατημένες και παρά την περαιτέρω μείωση του κόστους των συστημάτων που αναμένεται, (εκτιμάται ότι η σταθεροποίηση των τιμών θα επέλθει στα μέσα του 2012) η έλλειψη ρευστότητας μάλλον θα οδηγήσει πολλά ελληνικά project σε «πάγωμα».

Αιτήματα

Τέλος, ο κλάδος ζητεί να επανεξεταστεί η κατανομή ανά τεχνολογία ΑΠΕ για την επίτευξη των στόχων του 2020 καθώς τα φβ είναι η μόνη τεχνολογία που έχει επιτύχει και υπερκαλύψει τους ετήσιους στόχους της. Επιπρόσθετα ο ΣΕΦ ζητεί να υπάρξει παρέμβαση ώστε να τηρηθούν από τη ΔΕΗ οι προθεσμίες που προβλέπει ο νόμος σχετικά με τη διατύπωση όρων σύνδεσης.

Το 2011, σύμφωνα με το ΣΕΦ, χαρακτηρίστηκε μεταξύ άλλων από τις μεγάλες αυθαίρετες και παράνομες καθυστερήσεις της ΔΕΗ απέναντι στα αιτήματα επενδυτών για όρους σύνδεσης. Καθώς μάλιστα για αρκετές αιτήσεις που έχουν υποβληθεί λήγει το 18μηνο που προβλέπει ο νόμος και ακόμη η ΔΕΗ δεν έχει δώσει απάντηση για τη σύνδεση των έργων, με αποτέλεσμα να υπάρχει κίνδυνος να χαθούν οι εγγυημένες τιμές, αρκετοί επενδυτές μελετούν ακόμη και να στραφούν δικαστικά εναντίον του διαχειριστή του δικτύου διανομής. Τέλος ο ΣΕΦ ζητεί να υπάρξει νομοθετική διόρθωση σε νόμο του υπουργείου αγροτικής ανάπτυξης που στην ουσία ακύρωνε την πρόβλεψη του νόμου για τις ΑΠΕ που επέτρεπε την εγκατάσταση φβ σε γαίες υψηλής παραγωγικότητας.

Πηγή:www.capital.gr